Justin Whitaker

Buddhistdoor Global | 2019-12-13 |

Jest to powszechne powstrzymanie się wśród nauczycieli uważności, że nie można oczekiwać, aby siedzieć cicho w medytacji i mieć przyjemne doświadczenie po dniu morderstwa i grabieży. Ale to nie jest nowa idea, a jej korzenie sięgają od wczesnych nauk Buddy. Chodzi o to, że uważność nie może być ustalona, jeśli prowadzimy nieetyczne życie. Powinno to mieć sens: jeśli spędziłem dzień kłócąc się z bliskimi i zdradzając moje finanse, to mój czas medytacji będzie pełen obaw, być może wstydu za moje czyny, być może martwić się o przyszłe argumenty lub kary, które mogą przyjść do mnie.

Z drugiej strony, jeśli zrobiłem trochę więcej, aby pomóc mojemu partnerowi, zaproponowałem miejsce w transporcie publicznym starszemu nieznajomemu, i przekazałem trochę na lokalną organizację charytatywną, mój umysł może się uspokoić i skupić się szybciej, gdy rozpocznę medytację.

Na poziomie filozoficznym koncepcja Buddy anattā czy nie-ja pomaga nam zrozumieć, dlaczego tak jest: kiedy kłócimy się z innymi, tworzymy podziały i stwardniemy poczucie istnienia „ja” przeciwko innym na świecie. Kiedy pomagamy innym, blisko i daleko, nasze poczucie siebie rozprasza: stajemy się „my” rodziny, „my” wspólnoty, „my” społeczeństwa, i tak dalej.

Dlatego też droga Buddy do przebudzenia jest często nauczana zaczynając od etyki lub postępowania przed przejściem do uważności. W poprzednich dwóch artykułach tej kolumny, * zbadałem wczesne buddyjskie zrozumienie uważności, czyli sati, i ważny krok ku prawej uważności, sammā-sati, który inicjuje jeden na drodze buddyjskiej. Sam Sati jest uważany za zdrowy czynnik umysłowy — przynajmniej w analizie Abhidhammy, która przyszła po śmierci Buddy — ale sam w sobie sati nie pomaga złagodzić cierpienia w naszym życiu i otaczającym nas świecie.

Samma-sati, właściwa uważność, jest zastosowanie uważności z energią i zrozumieniem. Jak zdobyć tę energię i zrozumienie? Etyka. Kolejną często stosowaną linią od nauczycieli uważności jest to, że medytacja pomaga nam zdjąć stopę z pedału hamulca. „puścimy” naszych działań, które aktywnie nas spowalniają. Działania te często obejmują przeżuwanie o konfliktach i obawach dotyczących przyszłości, o której mowa powyżej. Tak jak uczymy się aktywnie pozwalać im iść w naszej praktyce medytacji, możemy je wyeliminować w pierwszej kolejności poprzez życie bardziej moralne.

Od yourdictionary.com

Recepta Buddy na to jest w naukach o Sīla. Najczęściej tłumaczone jako „etyka”, istnieje kilka interesujących etymologii, które mogą pomóc nam zrozumieć pierwotne znaczenie. Być może najlepsza etymologia pochodzi z V wieku komentator Theravāda Buddhaghosa, który napisał na swojej Drodze do Oczyszczenia, że znaczenie sīla pochodzi od znaczenia „głowa” (siras) i „cool” (sītala). (Keown 2001, 49) Kultywując cnotę lub etykę dosłownie kultywujemy fajną głowę. Nibbāna, ostateczny cel buddyzmu, oznacza ochłodzenie lub gaszenie płomienia. (Rhys Davids i Stede, 362)

Wychodząc nieco poza Theravāda, brytyjski uczony i czołowy ekspert w dziedzinie etyki buddyjskiej Damien Keown zauważa, że Vasubandhu opisuje śīla (używając sanskrytu) jako pochodzącą z korzenia śī w sensie „odświeżania” lub mającego efekt chłodzenia. (2001, 49) Uczniowie, tacy jak Polska Joanna Jurewicz i Richard Gombrich Uniwersytetu Oksfordzkiego starannie przywiązali te i inne obrazy i metafory w nauczaniu Buddy do tych współczesnych i poprzedników, a mianowicie braminów religii wedyjskiej, które stałyby się hinduizmem. Centralny dla wielu z tych filozofów był „ogień” i potrzeba, aby go pielęgnować lub używać go do niszczenia zanieczyszczeń.

Odpowiedź Buddy: „Pozwól mu odejść” lub „ochłodzić”.

Postać Anger z filmu Disneya Inside Out. Fizjologiczny obraz gniewu powodujący ciepło w głowie

może być uniwersalną ludzką (i poza nią) jakość. Od livingwellcounselling.ca

Praktycznie trzeba odpuścić pewne destrukcyjne i destrukcyjne zachowania, aby rozwinąć uważność. Nasze zakłócone medytacje mogą wskazywać nas na te nawyki i wzorce myślenia, aby kierować nas ku zdrowszym sposobom interakcji w świecie. Ale wtedy musimy działać. W ten sposób staje się nieco spiralą w górę, ciągle widząc i ciągle zmieniając lub udoskonalając swoje zachowanie i pogłębiając swoją uważność. Jak słusznie stwierdza teoretyk kultury Edwin Ng: „W ten sposób uważność kieruje się etycznym imperatywem, który wymaga od praktyka pielęgnować mądry i współczujący etos troski i zaangażowania wobec siebie, innych i świata”. (ABC Religia i etyka)

Wracając do wczesnych tekstów, znaczenie sīli dla buddyjskiej ścieżki jest jasno określone w wielu opisach jako fundament dla wszystkich sukcesów w życiu. Buddhaghosa opisuje sīla jako „korzeń wszelkiego sukcesu”, z czego nibbāna jest „owocem”. (Keown, 50) W Milinda Pañha (Pytania króla Milindy), sīla nazywa się „podstawą i znakiem wszystkich dobrych rzeczy”, włącznie z samą ścieżką, jak również satipahāna, sama obecność lub uwaga z „uważnością”. (Analayo 2006, 236). Jednak opisy sīla nie zawsze są jedynie uziemieniem do dalszej pracy. Buddhaghosa również zauważa: „Gdzie można znaleźć takie kolejne schody, które wspinają się, jak sīla, do nieba? Albo kolejna brama, która daje jednemu miastu Nibbāna?” (Keown, 53)

Ale sīla jest przydatna nawet bez troski o najwyższy cel buddyjski, nibbāna. Ci, którzy obawiają się, że dzisiejsza uważność jest współuczestnikowana przez kapitalizm, bez wątpienia zażerują przy pierwszym wpisie w katalogu Buddhaghosy korzyści płynące z sīli dla laika: ogromnej sterty bogactwa wytworzonej przez staranność (appamādādhikaraa- a- mahanta/bhogakkhandha-). (Keown, 45)

Sīla jest producentem dóbr ziemskich w tym życiu i gwarantem niebiańskiego odrodzenia. W połączeniu z samādhi prowadzi do ścieżki strumieniowego enterera lub raz powracającego, a w połączeniu z mądrością prowadzi do nibbāna.

Jak wspomniano powyżej i wyraźnie zaznaczono w tekstach Abhidhammy, sīla wyznacza etap postępu w medytacji, zapewniając korzyść z „braku wyrzutów sumienia”. (Nyanatiloka 57) Jak każdy, kto medytuje wie dobrze, jest to niezwykle ważne dla rozwoju otwartej, jasnej i skoncentrowanej uważności. Jak stwierdzono w Bāhiya Sutta: „Jaki jest początek zdrowych państw? Sīla (lub moralność) dokładnie oczyszczona, jasnowidzna i wyprostowana.”

Biorąc pod uwagę te korzyści z życia etycznego, może być zaskakujące, że temat ten nie jest bardziej popularny wśród współczesnych buddystów, lub jako temat badań dla nie-buddystów w dzisiejszym świecie, jako sposób, aby każdy mógł uczyć się z tej wielkiej tradycji. Rzeczywiście, kilku wybitnych nauczycieli zyskało globalne uznanie za swoje życie etyczne i odpowiedzi na wielkie trudności. A jednak inni buddyjscy nauczyciele mogą stać się plamą na tradycji, prowadząc tak nieetyczne życie.

Dla osób zainteresowanych zachowaniem tradycji, ale dla osób po prostu zainteresowanych maksymalizacją korzyści z ich praktyki uważności, badanie, testowanie, praktykowanie i zrozumienie tego fundamentu ma ogromne znaczenie.