Lucasfilm Ltd.

YILDIZ SAVAŞLARI

Luke'un son hareketi Skywalker Saga'nın Budist temalarını nasıl daha açık hale getirdi?

Tarafından Siddhant Adlakha Dec 13, 2019

The Last Jedi'da iki saat on sekiz dakika, Luke Skywalker (Mark Hamill), Kylo Ren (Adam Driver) ile yüzleşmek ve Direniş'i kurtarmak için galaksinin diğer ucundan avatarını yansıtır. Filmi tiyatro olarak izledim, bir kez Mumbai'de, ve sonra bin mil ötedeki Yeni Delhi'de, Luke'un yüzen çapraz bacaklı, meditasyonun derinliklerinde gök gürültülü bir alkışla karşılandı. Bu sadece Kuvvet büyüsü hayranları için akıllıca bir dönüm değildi; birçok doğu kitlesi için, Jedi'ların bir höyüğün üzerinde çapraz bacaklı havada havada uçan görüntüsü, yüzyıllar boyunca heykeller ve resimlerdeki ilk Buda Siddhārtha Gautama'nın tasvirlerini çağrıştırıyor.

Climactic end Luke ortaya koymaktadır, Ahch-To derin meditasyon kaybetti (kendi kendine dayatılan sürgün sitesi, o benzer şekilde maddi olmayan bir hayat yaşıyor), tipik “kovboy atış” yerini alır, nerede bir konu uyluk çerçeveli onun kılıfından silahlarını kapmak gibi — bir teknik Star Wars vardır Geçmişte kullanılan. İçgüdüsel olarak, batıdaki çoğu izleyici, göründüğünde bu görüntünün ne anlama geldiğini bilir, özellikle de vurgu yapmak için daha yakın olan kamera eşlik ediyorsa (The Force Awakens'da silahını ilk kullandığında Rey'de olduğu gibi). Kahramanca aksiyon sahnelerinin öncüsü; tüm türlerin yaptığı gibi duyuları gıdıklayan tanıdık bir görsel stenoz. Ama The Last Jedi'da kamera Luke'u çekerken doruğun kısası Güney ve Güneydoğu Asya'daki izleyicilere daha tanıdık bir görüntü. Benim için, görüntü Ajanta Mağaraları'nda Buda'nın muazzam bir heykelini hatırlattı, M.Ö. 2. yüzyıla kadar inşa edilmiş bir dizi kaya kesimli Budist manastırı.

Meditasyon Buda'nın çapraz bacaklı tasvirleri çoğunlukla saygı duyulan keşişin, Hinduizm, Jainizm ve Budizm gibi Güney Asya dinlerinde derin manevi anlayış biçimidir. Şimdi dünyanın dördüncü en büyük dini olan ikincisi, M.Ö. 5. yüzyılda Siddhārtha Gautama tarafından kurulduğuna inanılıyor, çoğu tarihçi, nihai ölümüne kadar öğrenme ve öğretme yolculuğuna çıkmadan önce maddi dünyadan feragat etti. Sonraki yüzyıllarda ortaya çıkan Budist geleneklerinde, nirvana (ya da “büyük söndürme”) Budizm'in merkezi ilkelerinden biri haline geldi, derin konsantrasyon yoluyla elde edilen ölüm ve yeniden doğuş döngülerinden kaçış, başkalarına yardım ve huzurlu, arzusuz bir yaşam durumu.

Lucasfilm Ltd.

Siyasi ve estetik mihenk taşlarına rağmen, Star Wars serisinin felsefesi tarihsel olarak Taoizm, Budizm ve Zen'i karıştıran doğu fikirlerinin bir hodgepodge olmuştur. Dizinin ilk filminde, Jedi'ların Güc'e olan inancı ve onun “ışık” ve “karanlık” tarafları Qi (veya Ch'i; bir “yaşam gücü”) ve yin-and-yang Taocu kavramlarını yansıttı. Kısa bir süre sonra, The Empire Strikes Back, Master Yoda (Frank Oz) gibi karakterler aracılığıyla, Kuvveti kullanmanın Zen'e benzer olduğu fikri — ya da en azından, Allen Ginsberg ve Jack Kerouac gibi Beat şairlerinin dikkatini çeken Zen Budizm'in basitleştirilmiş versiyonu ve batıya sızan 50'lerin ve 60'ların zeitgeisti. Batıda, “Zen” kelimesi, Luke'un Kuvvet üzerindeki eğitiminden farklı olarak, “kişinin eylemlerinin sezgi tarafından yönlendirildiği sakin bir dikkatlilik durumu” anlamına gelmektedir. “İyi tarafı kötüden nasıl tanıyacağım?” Luke, Yoda'nın yanıtladığını sorar: “Sakin olduğunda anlarsın. Huzur içinde. Pasif.”

Bununla birlikte, Jedi'ların çelişkili davranışı Jedi'ların Dönüşü sırasında ortaya çıkacak. Obi-Wan İmparator'u yenmek için Luke'un Darth Vader'ı fiziksel bir hakimiyetle yenmesi gerektiği konusunda ısrar ediyor. Bu eylem, Luke'un kendisini babasından duygusal olarak ayırmasını gerektirecekti. Ama aynı zamanda Yoda'nın ona öğrettiği şeylerle de çelişiyordu. “Bir Jedi Güç'ü bilgi ve savunma için kullanır.” dedi Yoda, “Asla saldırma.” Filmin sonunda Luke, Force denkleminin her iki ucunu da reddeder, ne Karanlık Taraf'ın içsel nefretini satın alır ne de onu şiddete götürecek olan hevesli Jedi dogmasını takip eder. Vader'ı öfke nöbetinde yumrukladıktan sonra Luke kendi ışın kılıcını bir kenara attı ve ona kurtuluşa giden bir yol önerdi.

Son Jedi'lar adına Luke, yeğeni Ben Solo'nun karanlığını çıkarmayı başaramadığı için Güç'ten ayrılmıştır. Geçmişte, Luke'un denklemin her iki tarafı tarafından bir kez daha cazip hale getirildiğini görüyoruz: Karanlık Taraf'ın ortaya çıkarabileceği şiddet potansiyeli ve Jedi'ların kötülüğü yok etmek için münzevi müfrezeye olan dogmatik çağrısı. Şu anda, Luke'un Vader'ın hayatını neredeyse aldığı anda olduğu gibi Karanlık taraf ve Jedi'ların yolları aynı. Luke Ben'i öldürmeyi düşünüyor (ve neredeyse hareket ediyor). İhanete uğramıyor ama artık çok geç: İhanete uğramış Ben, kendi amcası tarafından kurtuluşa giden yolu reddediyor, kendi karanlık bir yola koyuluyor. İkinci bir Skywalker kötü adam Jedi fanatiği tarafından yaratıldı.

Lucasfilm Ltd.

Yoda Luke'a “En büyük öğretmen, başarısızlıktır” diyor ve onu bir telafi yoluna koyuyor. Sadece Crait savaşında bizzat görünen aynı arsa işlevini yerine getirmiş olurdu iken, Luke görünür, savaşlar Ben (şimdi Kylo Ren) ve daha sonra ölür, onun hikayesini tematik olarak tamamlamak için hizmet vermektedir. Luke, Filmde daha önce şakalar yaptığı gibi “bir lazer kılıcıyla dışarı çıkmak ve tüm First Order ile yüzleşmek” için değil, manevi cemaat aracı olarak, Kylo ve Luke'un yeni çırağı Rey (Daisy Ridley) arasında başka bir yerde tezahür şekli olarak Kuvveti kullanır. Rian Johnson Star Wars referans kitabı The Jedi Path: A Manual for the Force “kuvvet projeksiyonu” fikrini alırken, manevi bir kavram olarak astral projeksiyon Budist kutsal kitapta tutulur. Samañaphala Sutta, ya da “Düşünceli Yaşamın Meyvesi”, Buda der ki:

Zihni böylece konsantre, saflaştırılmış ve parlak, kusursuz, kusurlardan arınmış, yumuşak, yumuşak, sabit ve bozulmazlığa erişmiş, keşiş zihin yapımı bir beden yaratmaya yönlendirir ve eğilir. Görünüyor. Ortadan kayboluyor. Duvarlardan, surlardan ve dağlardan sanki uzaydan geçermiş gibi. Yeryüzüne su gibi dalıyor. Sanki kuru karaymış gibi batmadan suyun üzerinde yürür. Kaşı bacaklı otururken kanatlı bir kuş gibi havada uçuyor.

Son Jedi'lar düellodan Luke'un çapraz bacaklı meditasyonuna kadar kesildi, daha büyük, açık fikirli bir anlayışın başarısını işaret ediyor. Nirvana kavramı, yaşam ve ölüm döngülerinden kaçma ya da moksha'ya ulaşma konusundaki merkezi Budist fikrine geri bağlar, yani. acıdan kurtuluş; Luke'un acıları, göründüğü gibi, başarısızlığının suçluluğudur. Budizm'de, bu moksha ulaşmak için, bir yükselmek gerekir — Luke gibi — ceto-vimutti, basit bir devlet, arzusuz yaşam, paña-vimutti, vipassana yoluyla fiziksel acı veya meditasyon kaçış. Nirvana terimi, kelimenin tam anlamıyla tercüme edildiğinde, bir mumdaki gibi “üfleme” anlamına gelir. Luke, güneşle ıslanmış ufukla desteklenen fiziksel varoluştan kaybolurken, hayatı solgun bir alev gibi sona erer.

Uygun bir şekilde, Luke'un aydınlanması ve Jedi dogmasını reddetmesi, Budizm'in iki büyük mezhebi arasındaki yarığı yansıtır: Theravada, ya da Büyükler Okulu, ve Mahayana, ya da Büyük Araç. Theravada, Budizm'in en eski ve en Ortodoks formu, nirvana'ya giden yolu, aydınlanması başkalarına yardım etmekten daha öncelikli olan katı bir manastır kuralına göre yaşayan seçilmiş keşişler tarafından başlatılan sıkı bir çaba olarak öğretir. Buna karşılık, Mahayana, hangi ciro ortaya çıktı. 1. yüzyıl M.Ö., daha yeni tanıtıldı, daha yumuşak öğretileri birçok Theravadins tarafından haksız kabul. Laypeople aydınlanma yolunu yürümek için şans izin verdi ve bunu yapmak için kişinin kendi nirvanasını geciktirmek anlamına gelse bile, mücadele insanlara yardım daha büyük bir vurgu yaptı (Mahayana, olduğu gibi, aynı zamanda Zen Budizm'in kökeni oldu).

Bu bölünme aynı zamanda, Vader'den Kylo Ren'e kadar olan soy mirasının sertliği arasındaki gerilimi dramatize eden yeni Star Wars filmlerinin paradigmasını da yansıtır. Gücü kullanan ve kurulan düzeni bozan bir yabancı Rey'in gelişi.

Rey aynı zamanda filmin Budist görüntüleri kullanımında önemli bir fikstür. Kendi aydınlanma anı, Ahch-To mağarada ailesinin kimliğini ararken sonsuz aynalara bakıyor. Budizm'in bazı mezheplerinde ayna manevi bir yansıma noktası olarak kabul edilir; on yedinci yüzyıl Zen ustası Hakuin Ekaku aynayı gerçekliğin yanlış veya yanıltıcı bir yansıması olarak kabul eder. Benzer şekilde, “gerçek” Rey bu aynalarda kendisini ilk olarak yanılsama olarak sunar — iki siluetli figür, belki de ebeveynleri, ona doğru yürüyor— sonunda dünyanın gerçekliğini gerçekte olduğu gibi yansıtmadan önce. Bu iki gölgenin kendi yansımasıyla birleştiğini görünce, Jakku'ya kendini yetiştiren kız Rey, ne tutunduğu hayalet ebeveynlerin ne de Luke ya da Han gibi idollerin, ne de onun yolunu göstereceğini kabul etmeye başlar. Kendini taklit etmesi gereken bir şey.

Rey de The Last Jedi'daki tek önemli yabancı değil. Rose (Trần Loan) ve Finn (John Boyega), galaksinin savaş vurguncularının uğrak noktası olan Canto Körfezi'nde genç bir stabil çocuğa (Temirlan Blaev) yardım eder. Sermaye, Budist acıyı sona erdirmenin (dukkha) ve kendisini neden olan maddi arzulardan ayırmanın (samudaya) ilkelerinin aksine şiddet ve materyalizmin bir nexusudur. Filmin sonunda, Rose tarafından kendisine verilen bir Asi yüzüğünden ilham alan genç bir köle çocuk ve Luke Skywalker efsanelerinde Güç'ü kullanıyor gibi görünüyor. Anında, bu çocuk devam eden isyanın, yeni nesil Jedi'ın doğuşunun ve Skywalker hikayesinin ruhsal halefi olan Rey gibi bir simgesidir.

Lucasfilm Ltd.

Ama Luke'un şiddeti reddetmesinden ve Jedi dogmasından sonra Güç buradan nereye gidiyor? Bu gizemli alet ve manevi kumaş Skywalker'ın Yükselişi'nde ve sonrasında nasıl görülecektir? Cevap kısmen Disney Plus, Mandalorian yeni canlı aksiyon Star Wars gösterisi ile yalan olabilir. Şu anda planlanan toplam sekiz bölümün altı bölümü olan dizi, halk dilinde “Baby Yoda” adlı bir karakteri tanıtıyor. Bildiğimiz Yoda ile aynı türdeki bu dilsiz bebek Güce karşı hassasiyet gösteriyor ve masum anlarında Mandalorian'ın yaralarını iyileştirmek için gücü kullanmaya çalışıyor. Fiziksel şifa aracı olarak Güç, Star Wars tarafından keşfedilmemiş bir kavramdır, ancak Luke'un Force'u The Last Jedi'da manevi şifa için harika bir araç olarak kullanmasına bağlı hissettirir.

Film başladığında, Luke yıllar önce Yoda'nın didaktik kehanetine benzer karanlık bir yol seçti: “Korku öfkeye yol açar. Öfke nefrete yol açar. Ve nefret acıya yol açar.” Ama sonunda Luke, Yoda'nın üç uçlu mantrasına bir alternatif bularak bu acı döngüsünü kırıyor. Budizm'in dört asil gerçeklerini yansıtan Budizm'in öğretilerinin çekirdeği: Acı var. Bir nedeni var. Bir sonu var. Ve onu bitirmenin asil bir yolu var. Gücün geleceği, şiddet çağrısına cevap vermek yerine acı çekmenin sonundaymış gibi görünüyor; ya da Rose'un dediği gibi, “Nefret ettiğimiz şeyle savaşmamak. Sevdiğimiz şeyi kurtarıyoruz.”

Destan bugüne kadar ahenkli bir kumaş dokudu. Tatooine'den genç çiftlik çocuğu Luke Skywalker, güçle bir hale gelerek kaderini yerine getiriyor. Kendi aydınlanmasının doğayla bütünleştiğini gören Usta Yoda'dan başkası tarafından yolunda yardım etmedi; Yoda, Jedi öğrencilerinden “Biz onların ötesinde büyüdükleri kişileriz” diyor. “Bu, tüm efendilerin gerçek yükünü taşır.” Destan, Mahayana geleneğine daha da doğru ilerledikçe, bilge Jedi'larının ve onun eski nesillerinin hedefleri, bu yeni kahramanları — ve yabancılar — kendi ruhsal anlayış biçimlerine yönlendirmektir.

Luke Kylo Ren'in önünde savaşmak için değil, başkalarını güvenliğe yönlendirmek için görünmüyor. Şaşırtıcı yeni yetenekleri ortaya çıktığında, onlar kurtuluşa giden bir yoldur — Kylo için, tuzağa düşmüş Asiler ve Jedi efendisinin kendisi için — kan dökmek yerine. Luke höyüğün üzerinde yüzen ortaya çıktığında, müthiş güç seyircilerinin alkışladığı vahşi bir fantezi değil, barışa giden bir yoldu.