Hal Terbaik Hari Loy Kratong (Repost)

Ke mana kita pergi setelah kita mati?
February 24, 2020
“Ketenangan”
February 24, 2020
Ke mana kita pergi setelah kita mati?
February 24, 2020
“Ketenangan”
February 24, 2020

Hal Terbaik Hari Loy Kratong (Repost)

oleh Master Acharavadea Wongsakon

(Silakan cari versi Thailand di bawah ini)

Festival Loy Krathong adalah tradisi yang indah. Hal ini memungkinkan kita manusia untuk menumbuhkan rasa syukur kepada alam. Dalam beberapa keadaan, manusia telah belajar untuk terus bertanya dan mencari sekitar begitu banyak berkat bahkan para dewa tumbuh lelah dengan keinginan mereka yang tak henti-hentinya. Dewa atau malaikat sebenarnya adalah manusia yang melakukan hal-hal baik ketika mereka masih hidup dan pahala itu mengakibatkan kelahiran surgawi mereka setelah kematian. Ketika para malaikat mendengar manusia membuat begitu banyak keinginan dan meminta banyak berkah tanpa melakukan upaya apapun, mereka lelah dengan manusia itu. Ketika mereka melihat seseorang dengan ketekunan dalam kebaikan tetapi tidak memiliki dukungan, mereka akan ingin membantu orang itu dengan cara apa pun yang mereka bisa. Ini juga merupakan kesempatan mereka untuk maju dalam kemajuan spiritual.

Setiap orang harus memiliki rasa terima kasih kepada alam, salah satunya adalah sungai. Sungai adalah darah kehidupan karena air merupakan bagian penting dari tubuh. Kami menggunakan air untuk semua jenis kegiatan: minum, mandi, mencari nafkah, mengangkut, menghasilkan listrik, belum lagi membuang limbah di dalamnya. Pada hari kita kehabisan air minum, kita akan memahami pentingnya. Oleh karena itu, kita harus meminta maaf untuk merusak dan mencemari sungai serta berterima kasih untuk mendukung kehidupan.

Setelah Anda menetapkan pikiran Anda dengan cara ini, para malaikat yang merawat sungai akan senang melihat rasa syukur di dalam diri Anda. Maka Anda bisa membuat keinginan jika Anda mau.

Sang Buddha telah mengajarkan sekitar 38 hal kemakmuran, yang ke-25 menjadi rasa syukur untuk empat kelompok berikut: rasa syukur kepada orang tua, kepada para pengunjung kita seperti guru, benda-benda yang kita manfaatkan dari buku, alat hidup, dan akhirnya kepada Ibu Alam.

Jika Anda tidak berada di dekat sungai, Anda bisa mengapung Krathong di mangkuk besar atau wadah. Isi air sehingga Anda dapat menghubungkan pikiran Anda ke sungai. Pikiran adalah arus energi dan memiliki air untuk berfungsi sebagai jembatan energi akan memungkinkan pikiran untuk menyesuaikan diri dengan mudah.

Hari Loy Krathong, dalam istilah lain, adalah hari syukur kepada alam.

Syukur selalu indah.

“Bhumi kami sappurisanang katanyukatawetita” - Syukur adalah dasar dari orang-orang baik. Ini adalah kata-kata Buddha. Seorang mantan Patriark Agung Thailand menyempurnakan ungkapan untuk membuatnya terdengar lebih indah sebagai berikut.

“Nimittang sathupanang katanyukatawethita” - Syukur adalah tanda orang baik.

Rasa syukur membawa kemakmuran yang besar bagi kehidupan.

Master Acharavadea Wongsakon

22 November 2018

Hal terbaik dari Hari Loy Kratong.

adalah untuk meminta pengampunan dan menunjukkan rasa syukur ke sungai.

Jangan bertujuan untuk mengapung kemalangan.

Sungai ini sudah memiliki banyak kemalangan dari manusia.

Mintalah pengampunan kemudian berdoa untuk hal-hal yang baik.

Ini adalah tindakan yang membawa kemakmuran bagi kehidupan.

Diterjemahkan oleh Nilobon Waiyaworn

“āļŠāļīāđˆāļ‡āļ—āļĩāđˆāļ”āļĩāļ—āļĩāđˆāļŠāļļāļ”āļ™āļ§āļąāļ™āļĨāļ­āļĒāļāļĢāļ°āļ—āļ‡â€

Manchester United adalah sebuah objek wisata di Saskatsu, Rusia

āļ§āļīāļ–āļĩāļšāļēāļ‡āļ­āļĒāđˆāļēāļ‡ āļ—āļĩāđ‰āļĄāļ™āļļāļāļĨāļēāļĒāđ€āļ›āļ™āļđāđ‰āļ­āļ™āļ§āļ­āļ™āļ§āļ­āļ™āļ§āļ­āļ™āđāļĨāļ°āļ‚āļ­āļžāļĢāđ„āļ›āļ—āļąāđˆāļēāļ‡āļ™āđ€āļ—āļžāļĒāļ”āļēāđ€āļĄāļīāļ™āđ‰āļēāđ€āļšāļ·āđˆāļēāļĢāļąāļ™āļāļēāļĢāļēāļĢāļēāļ‡āļāļēāļ‡āļāļēāļ‡āļāļēāļ‡āļāļēāļ‡āļāļēāļ‡āļāļēāļ‡āļāļēāļ‡āļāļēāļ‡āļāļēāļ‡āļāļēāļ‡āļāļēāļ‡āļāļēāļĢāļēāļ‡āļāļēāļ‡āļāļēāļ‡āļāļēāļ™āļšāļļāđ‰āļ—āļĩāđˆāđ€āļ„āļĒāđ€āļ›āļ™āļĄāļ™āļļāļāļĒāļ—āļĩāđˆāļĨāļ‡āļĄāļ·āļ­āļ—āļĩāļ„āļļāļ‡ āļ‡āļēāļĄāļ„āļ§āļēāļĄāļ”, āļ™āļšāļļāļāļļāļāļļāļĨāļŠāđˆāļ‡āđāđ‰āđ„āļ”āđ‰āļĄāļĩāđ€āļ—āļ§āļ”āļąāļĄāļīāđ€āļĄāļ·āđˆāļ­āđ€āļĒāļ™āļĩāđ€āļĒāļĩāđ€āļĒāļžāļĩāđ€āļĒāļĩāđ€āļ™āļĩāđ€āļ™āļĩāđ€āļ™āļĩāđ€āļ™āļĩāđ€āļ™āļĩāđ€āļ™āļĩāđ€āļĄāļĩāđ€āļĄāļĩāđ€āļĒāļĩāđ€āļĄāļĩāđ€āļĄāļĩāđ€āļĄāļĩāđ€āļĄāļĩāđ€āļĄāļĩāļ‚āļ­āļžāļĢāļ‚āļ­āļ‡āļĄāļ™āļļāļāļĒāđŒāļđāđ‰āđ„āļĄāđˆāđ„āļ”āđ‰āļšāļģāđ€āļžāļ„āļ§āļēāļĄāļ”āđ€āļ­āļēāđāļ•āđˆāļ‚āļ­āļžāļ—āđˆāļēāļ™āļāđ€āļšāļ·āđˆāļ­āļŦāļ™āđˆāļēāļĒ āđāļ•āļēāļāļĄāļ™āļļāļĒāđ€āļāļĄāļĩāļĒāđ€āļĄāļĩāļĒāđ€āđ€āļĒāđ€āđ€āđ€āđ€āđ€āđ€āđ€āđ€āđ€āđ€āđ€āđ€āđ€āđ€āđ€āđ€āđ€āđ€āđ€āđ€āđ€āđ€āđ€āđ€āđ€āđ€āđ€āđ€āđ€āđ€āđ€āđ€āđ€āđ€āđ€āđ€āđ€āđ€āđ€āđ€āļāļ­āđ€āļāļ­āđ€āļāļ­āđ€āļāļ­āļģāļ„āļ§āļēāļĄāļ” āđāļ•āđˆāļ‚āļēāļ”āļāļģāļĨāļąāļ‡āđ€āļ—āļ§āļ”āļēāļ—āļĩāđˆāļ”āļĩāļāļ­āļĒāļēāļāļ·āļŦāđ‰āļāļģāļĨāļąāļ‡āļ­āļąāļ™āļ·āļ”āļ—āļĩāđˆāļ­āļĒāļđāđˆāļ™āļ§āļīāļŠāļąāļĒāļ—āļĩāļĒāļ—āļĩāđˆāđ€āļāļ·āđ‰āļ­āļąāļ™āđ„āļ”āđ‰āļāļ­āļĒāļēāļāļ—āļĩāđ€āļāļēāļĢāļēāļĢāļēāļĢāļēāļĢāļēāļĢāļēāļĢāļēāļĢāļēāļĢāļēāļĢāļēāļĢāļēāļĢāļēāđ€āđ€āļāļēāđ€āļāļēāđ€āļāļēāļĢāļēāļĢāļēāļĢāļēāļĢāļēāļĢāļēāļĢāļēāļĢāļēāļĢBerada di bawah ini: 1. 1. 1.

āļ—āļļāļāļ„āļ™āļžāļ‡āļĄāļĩāđ€āļīāļ•āļŠāļģāļ™āļāļ•āļąāļ„āļđāļ•āđˆāļ­āļĢāļĄāļŠāļēāļ•āļŦāļ™āđˆāļ‡āļ™āļąāđ‰āļ™āļ„āļ·āļ­āđāļĄāđˆāļ™āđ‰āļĄāđˆāļ™āđ‰āđ€āļ›āļ™āđ€āļŠāđ‰āļ™āđ€āđ‰āļ™āđ€āļĨāļ·āļ­āļ”āļĨāļ·āļ­āļ‡āļĩāļ§āļĩāđ€āļĄāđ‰āļ­āļ™āļ­āļ™āļ­āļ™āļ­āļ™āļ­āļ™āļ­āļ™āļ­āļ™āļ­āļ™āļ­āļ™āļ­āļ™āļ­āļ™āļ­āļ™āļ­āļ™āļ­āļ™āļ­āļ™āļ­āļ™āļ­āļ™āļ­āļ™āļ­āļ™āļ­āļ™āļ­āļ™āļ­āļ™āļ­āļ™āļ­āļ™āļĩāđ‰āļģāđ€āļ›āļ™āļŠāđˆāļ§āļ™āļŠāļ—āļļāļāļĢāđˆāļēāļ‡āļāļēāļĒ āđ€āļĢāļēāļ·āļŠāđ‰āđāļĄāđˆāļ™āđ‰āđāļ™āļ—āļļāļāļĢāļđāļ›āđāļšāļĢāļąāđ‰āļ‡āļ”āļ·āđˆāļ™ āļ—āļąāđ‰āļ‡āļ­āļēāļĢāļąāđ‰āļ‡āļ­āļēāļ™ āļŠāđ‰āļ™āļāļēāļĢāļ”āļ™āļāļēāļĢāļ”āļ™āļ„āļēāļĢāļēāļĢāļēāļĢāļēāļĢāļēāļĢāļēāļĢāļēāļĢāļēāļĢāļīāļ™āļ™āļ™āļ™āļ„āļ™āļ™āļ™āļ™āļ™āļ™āļ™āļ™āļ™āļ™āļ„āļ™āļ™āļ™āļ™āļ™āļ™āļ™āļ™āļ™āļ™āļ™āļ™āļ™āļ™āļ™āļ™āļ™āļ™Artilāļąāđˆāļ™āļāļĢāļ°āđāļŠāđ„āđ‰āļē āđāļĨāđ‰āļ§āļĒāļąāļ‡āļ—āļīāđ‰āļ‡āļŠāļīāļāļđāļĨāļĨāļ‡āļ§āļąāļ™āđāļĄāđˆāļ™āđ‰āļ§āļąāļ™āļ”āļ‚āļēāļ”āļ™āđ‰āļģāļ”āļ·āđˆāļĄāļŦāļĢāļ·āļ­āđ„āļĄāļĩāļ™āđ‰āļģāļ­āļēāļšāđāļĨāđ‰āđāļĨāđ‰āļēāđ‰āļŠāļāļ„āļŠāļĄāļĄāļŠāļĄāļĄāļŠāļĄāļĄāļŠāļĄāļŠāļĄāļŠāļĄāļŠāļĄāļŠāļ§āļĄāļĄāļĄāļĄāļŠāļĄāļĄāļŠāļĄāļĄāļĄāļēāļ™āļĄāļĄāļēāļ™āļĄāļēāļ™āļĄāļŠāļĄāļŠāļĄāļŠāļĄāļŠāļĄāļĄāļ„āļąāļĄāļĒ āļīāđˆāļ‡āļ‚āļ­āļ‡āļ™āđ‰āļ”āļąāļ‡āļ™āļąāđ‰āļ™āđ€āļĢāļēāļ‡āļ•āđ‰āļ­āļ‡āļ™āđ‰āļ­āļĄāļīāļ•āļ‚āļ­āļĄāļēāļ•āđˆāļ­āđāļĄāđˆāļ™āđ‰āđāļĨāļ°āļ‚āļ­āļšāļ„āļļāļ—āļĩāđˆāđ€āļāđ‰āļ­āļāļđāļĨāļŠāļĩāļ§āļī?

āđ€āļĄāļ·āđˆāļ­āļ•āļąāđ‰āļ‡āļ§āļēāļīāļ•āļ”āļąāļ‡āļ™āļĩāđ€āļ—āļžāđ€āļ—āļ§āļēāļ—āļĩāđˆāļ”āļđāđāļĄāđˆāļ™āđ‰āļĩāļ„āļ§āļēāļĄāļĩāļ„āļ§āļēāļĄāļ›āļĨāđ‰āļĄ āļēāļ™āļ­āļ·āđˆāļ™āļžāļĢāļ°āļžāļļāļ—āļ­āļ‡āļ„āļ—āļĢāļ‡āļŠāļ­āļ™āļ–āļ‡āļĄāļ‡āļ„āļĨāļŠāļĩāļ§āļī38 ArtilāļĢāļ°āļāļēāļ‚āđ‰āļē 25 āļ„āļ·āļ­āļāļēāļĢāļĄāļĩāļ„āļ§āļēāļĄāļāļ•āļąāļĄāļāļ•āļēāļ™āļ§āđˆāļēāļ™āļ§āđˆāļēāđāļšāļ™āļŠāļĩāļāļēāļāļēāļĢāļēāļĢāļēāļāļēāļĢāļēāļĢāļēāļĢāļēāļĢāļēāļĢāļēāļāļēāļāļēāļĢāļēāļĢāļēāļĢāļēāļĢāļēāļāļēāļĢāļēāļĢāļēāļĢāļēāļĢāļēāļĢāļēāļĢāļēāļĢāļ•āļąāļĄāļđāļ•āđˆāļ­āļšāļļāļžāļāļēāļĢāļĒāđŒ āļ•āđˆāļ­āļŠāļīāđ‰āļĄāļĩāļžāļĢāļ°āļ„āļļāđ€āļŠāđˆāļ™āļ„āļĢāļđāļšāļēāļ­āļēāļĢāļĒāđŒ āļ•āđˆāļ­āļŠāļīāđˆāļ‡āļ‚āļ­āļ‡āļ—āļĩāđˆāđ€āļĢāļēāđ„āļ”āđ‰āļŠāđ‰āđ€āļ›āļĢāļąāļ™āļ›āļĢāļēāļ™āļąāļ‡āļŠāļąāļ‡āļŠāļ·āļĄāđˆāļēāļ‡āļ­āļĄāļ­āļĄāđˆāļēāļ‡āļ­āļĄāđˆāļēāļĢāļēāļĢāļēāļĢāļēāļĢāļēāļĢāļēāļĢāļēāļĢāļēāļĢāļēāļĢāļēāļĢāļēāļĢāļēāļĢāļēāļĢāļēāļĢāļēāļĢāļēāļĢāļēāļĢ Oranye āļ—āļģāļĄāļēāļŦāļēāļāļīāļ™ āđāļĨāļ°āļāļ•āļąāļ„āļđāļ•āđˆāļ­āļĢāļĄāļŠāļēāļ•āļŦāļēāļāđ„āļĄāđˆāđ„āļ”āđ‰āļ­āļĒāļđāđˆāļāļĨāđ‰āđāļĄāđˆāļ™āđ‰āļĨāļ­āļĒāļāļĢāļ°āļ—āļ‡āļ—āļ‡āļēāļ‡āļāļĢāļēāļ‡āļāļ”āđ‰āđāļ”āļ™āđ‰āđ€āļ•āļēāļ”āļ”āļ™āļ”āļ™āļ”āļ™āļ”āļ™āđ‰āļĄāļ”āļ™āļ”āļ™āđ‰āļĄāļ”āļ™āđ‰āļ™āđ‰āļ™āđ‰āļ™āđ‰āļ™āđ‰āļĄāļ”āļ™āđ‰āļ™āđ‰āļ™āđ‰āļĄāļ™āđ‰āļĄāļ™āđ‰āļĄāļ™āđ‰āļĄāļ™āđ‰āļ™āđ‰āļĄāļ‡āđāļĄāđˆāļ™āđ‰āļģāđ„āļ”āđ‰āļ‡āđˆāļēāļĒ āļīāļ•āđ€āļ›āļ™āļāļĢāļ°āđāļŠāļžāļĨāļąāļ‡āļēāļ™āļŦāļēāļāļĄāļĩāļŠāļ°āļžāļēāļ™āđ€āļŠāļ·āđˆāļ­āļĄāļīāļāļĒāļąāļ‡āļ™āđ‰āļ­āļĄāđ‰āļ­āļĄāđ„āļ”āđ‰āļ‡āđˆāļēāļĒ

āļ§āļąāļ™āļĨāļ­āļĒāļāļĢāļ°āļ—āļ‡ āļ­āļĩāļāļ™āļąāļĒāļŦāļ™āđˆāļ‡āļ„āļ·āļē āļ§āļąāļ™āđāļŠāļ”āļ‡āļ„āļ§āļēāļĄāļāļ•āļąāļāļđāļ•āđˆāļ­āļĢāļĄāļŠāļēāļ•āļāļēāļĢāđāļŠāļ”āļ‡āļ„āļ§āļēāļĄāļāļ•āļąāļ™āļąāđ‰āļ™ āļ‡āļ”āļ‡āļēāļĄāđ€āļĄāļē

“āļāļđāļĄāļŠāļąāļ›āļļāļĢāļīāļŠāļēāļ™āļąāļ‡ āļāļ•āļąāļ‡ āļāļ•āļąāļĄāļđāļāļ•āđ€āļ§āļ—āļīāļ•āļē” āļ„āļ§āļēāļĄāļāļ•āļąāļāļđāđ€āļ›āļ™āļžāļ·āđ‰āļ™āļēāļ™āļ‚āļ­āļ‡āļ„āļ™āļ”āļ™āļĩāđˆāļ„āļ·āļ­āļžāļ­āļžāļļāļ—āļŠāļĄāđ€āļ›āļĢāļēāļĢāļēāļĢāļēāļĢāļēāļĢāļēāļĢāļēāļĢāļēāļĢāļēāļĢāļēāļĢāļēāļĢāļēāļĢāļēāļĢāļēāļĢāļēāļĢāļēāļĢāļēāļĢāļēāļĢāļēāļĢāļēāļĢāļēāļĢāļēāļĢāļēāļĢāļēāļĢāļēāļĢāļēāļĢāļēāļĢāļŠāđ€āļ—āļ§) āļāđ„āļ”āđ‰āđāļ•āđˆāļ‡āļŠāļģāļ™āļ§āļ™āļ§āļ™āļ‚āđ‰āļ™āļĄāļēāļ—āļŦāđ‰āđ„āļžāđ€āļĢāļēāļ°āļĄāļēāļāļ‚āđ‰āļ™āļ§āđˆāļē

“āļ™āļīāļĄāļīāļ•āļ•āļąāļ‡ āļŠāļēāļļāļĢāļđāļ›āļēāļ™āļąāļ‡ āļāļ•āļąāļāļđāļāļ•āđ€āļ§āļ—āļīāļ•āļē” āļ„āļ§āļēāļĄāļāļ•āļąāļāļđāđ€āļ›āļ™āđ€āļ„āļĢāļ·āđˆāļ­āļ‡āļŦāļĄāļēāļĒāļ­āļ‡āļ„āļ™āļ”āļ™āļ”āļāļ•āļēāļĄāļāļ•āļąāļĒāļīāļĄāļēāļŠāļđāļĩāļ§āļĩāļīāļ™āļĩāļ§āļĩāļ§āļĩāļ§āļĩāļ§āļĩāļ§āļĩāļ§āļĩāļ§āļĩāļ§āļĩāļ§āļĩāļ§āļĩāļ§āļĩāļ§āļĩāļ§āļĩāļ§āļĩāļ§āļĩāļ§āļĩāļ§āļĩāļ§āļēāļ™āļīāļ™āļīāļ™āļīāļ™āļīāļ™

[1] Dan [1], [1]

22 āļž

āđ€āļžāļĒāļīāļ™āļ”āļĩāļ·āļŦāđ‰āđāļŠāļĢāđŒ

Discover more from The Buddhists News

Subscribe now to keep reading and get access to the full archive.

Continue reading

The Buddhist News

FREE
VIEW