
Ke mana kita pergi setelah kita mati?
February 24, 2020
âKetenanganâ
February 24, 2020oleh Master Acharavadea Wongsakon
(Silakan cari versi Thailand di bawah ini)
Festival Loy Krathong adalah tradisi yang indah. Hal ini memungkinkan kita manusia untuk menumbuhkan rasa syukur kepada alam. Dalam beberapa keadaan, manusia telah belajar untuk terus bertanya dan mencari sekitar begitu banyak berkat bahkan para dewa tumbuh lelah dengan keinginan mereka yang tak henti-hentinya. Dewa atau malaikat sebenarnya adalah manusia yang melakukan hal-hal baik ketika mereka masih hidup dan pahala itu mengakibatkan kelahiran surgawi mereka setelah kematian. Ketika para malaikat mendengar manusia membuat begitu banyak keinginan dan meminta banyak berkah tanpa melakukan upaya apapun, mereka lelah dengan manusia itu. Ketika mereka melihat seseorang dengan ketekunan dalam kebaikan tetapi tidak memiliki dukungan, mereka akan ingin membantu orang itu dengan cara apa pun yang mereka bisa. Ini juga merupakan kesempatan mereka untuk maju dalam kemajuan spiritual.
Setiap orang harus memiliki rasa terima kasih kepada alam, salah satunya adalah sungai. Sungai adalah darah kehidupan karena air merupakan bagian penting dari tubuh. Kami menggunakan air untuk semua jenis kegiatan: minum, mandi, mencari nafkah, mengangkut, menghasilkan listrik, belum lagi membuang limbah di dalamnya. Pada hari kita kehabisan air minum, kita akan memahami pentingnya. Oleh karena itu, kita harus meminta maaf untuk merusak dan mencemari sungai serta berterima kasih untuk mendukung kehidupan.
Setelah Anda menetapkan pikiran Anda dengan cara ini, para malaikat yang merawat sungai akan senang melihat rasa syukur di dalam diri Anda. Maka Anda bisa membuat keinginan jika Anda mau.
Sang Buddha telah mengajarkan sekitar 38 hal kemakmuran, yang ke-25 menjadi rasa syukur untuk empat kelompok berikut: rasa syukur kepada orang tua, kepada para pengunjung kita seperti guru, benda-benda yang kita manfaatkan dari buku, alat hidup, dan akhirnya kepada Ibu Alam.
Jika Anda tidak berada di dekat sungai, Anda bisa mengapung Krathong di mangkuk besar atau wadah. Isi air sehingga Anda dapat menghubungkan pikiran Anda ke sungai. Pikiran adalah arus energi dan memiliki air untuk berfungsi sebagai jembatan energi akan memungkinkan pikiran untuk menyesuaikan diri dengan mudah.
Hari Loy Krathong, dalam istilah lain, adalah hari syukur kepada alam.
Syukur selalu indah.
âBhumi kami sappurisanang katanyukatawetitaâ - Syukur adalah dasar dari orang-orang baik. Ini adalah kata-kata Buddha. Seorang mantan Patriark Agung Thailand menyempurnakan ungkapan untuk membuatnya terdengar lebih indah sebagai berikut.
âNimittang sathupanang katanyukatawethitaâ - Syukur adalah tanda orang baik.
Rasa syukur membawa kemakmuran yang besar bagi kehidupan.
Master Acharavadea Wongsakon
22 November 2018
Hal terbaik dari Hari Loy Kratong.
adalah untuk meminta pengampunan dan menunjukkan rasa syukur ke sungai.
Jangan bertujuan untuk mengapung kemalangan.
Sungai ini sudah memiliki banyak kemalangan dari manusia.
Mintalah pengampunan kemudian berdoa untuk hal-hal yang baik.
Ini adalah tindakan yang membawa kemakmuran bagi kehidupan.
Diterjemahkan oleh Nilobon Waiyaworn
âāļŠāļīāđāļāļāļĩāđāļāļĩāļāļĩāđāļŠāļļāļāļāļ§āļąāļāļĨāļāļĒāļāļĢāļ°āļāļâ
Manchester United adalah sebuah objek wisata di Saskatsu, Rusia
āļ§āļīāļāļĩāļāļēāļāļāļĒāđāļēāļ āļāļĩāđāļĄāļāļļāļāļĨāļēāļĒāđāļāļāļđāđāļāļāļ§āļāļāļ§āļāļāļ§āļāļāđāļĨāļ°āļāļāļāļĢāđāļāļāļąāđāļēāļāļāđāļāļāļĒāļāļēāđāļĄāļīāļāđāļēāđāļāļ·āđāļēāļĢāļąāļāļāļēāļĢāļēāļĢāļēāļāļāļēāļāļāļēāļāļāļēāļāļāļēāļāļāļēāļāļāļēāļāļāļēāļāļāļēāļāļāļēāļāļāļēāļāļāļēāļāļāļēāļĢāļēāļāļāļēāļāļāļēāļāļāļēāļāļāļļāđāļāļĩāđāđāļāļĒāđāļāļāļĄāļāļļāļāļĒāļāļĩāđāļĨāļāļĄāļ·āļāļāļĩāļāļļāļ āļāļēāļĄāļāļ§āļēāļĄāļ, āļāļāļļāļāļļāļāļļāļĨāļŠāđāļāđāđāđāļāđāļĄāļĩāđāļāļ§āļāļąāļĄāļīāđāļĄāļ·āđāļāđāļĒāļāļĩāđāļĒāļĩāđāļĒāļāļĩāđāļĒāļĩāđāļāļĩāđāļāļĩāđāļāļĩāđāļāļĩāđāļāļĩāđāļāļĩāđāļĄāļĩāđāļĄāļĩāđāļĒāļĩāđāļĄāļĩāđāļĄāļĩāđāļĄāļĩāđāļĄāļĩāđāļĄāļĩāļāļāļāļĢāļāļāļāļĄāļāļļāļāļĒāđāļđāđāđāļĄāđāđāļāđāļāļģāđāļāļāļ§āļēāļĄāļāđāļāļēāđāļāđāļāļāļāļāđāļēāļāļāđāļāļ·āđāļāļŦāļāđāļēāļĒ āđāļāļēāļāļĄāļāļļāļĒāđāļāļĄāļĩāļĒāđāļĄāļĩāļĒāđāđāļĒāđāđāđāđāđāđāđāđāđāđāđāđāđāđāđāđāđāđāđāđāđāđāđāđāđāđāđāđāđāđāđāđāđāđāđāđāđāđāđāđāļāļāđāļāļāđāļāļāđāļāļāļģāļāļ§āļēāļĄāļ āđāļāđāļāļēāļāļāļģāļĨāļąāļāđāļāļ§āļāļēāļāļĩāđāļāļĩāļāļāļĒāļēāļāļ·āļŦāđāļāļģāļĨāļąāļāļāļąāļāļ·āļāļāļĩāđāļāļĒāļđāđāļāļ§āļīāļŠāļąāļĒāļāļĩāļĒāļāļĩāđāđāļāļ·āđāļāļąāļāđāļāđāļāļāļĒāļēāļāļāļĩāđāļāļēāļĢāļēāļĢāļēāļĢāļēāļĢāļēāļĢāļēāļĢāļēāļĢāļēāļĢāļēāļĢāļēāļĢāļēāļĢāļēāđāđāļāļēāđāļāļēāđāļāļēāļĢāļēāļĢāļēāļĢāļēāļĢāļēāļĢāļēāļĢāļēāļĢāļēāļĢBerada di bawah ini: 1. 1. 1.
āļāļļāļāļāļāļāļāļĄāļĩāđāļīāļāļŠāļģāļāļāļāļąāļāļđāļāđāļāļĢāļĄāļāļēāļāļŦāļāđāļāļāļąāđāļāļāļ·āļāđāļĄāđāļāđāļĄāđāļāđāđāļāļāđāļŠāđāļāđāđāļāđāļĨāļ·āļāļāļĨāļ·āļāļāļĩāļ§āļĩāđāļĄāđāļāļāļāļāļāļāļāļāļāļāļāļāļāļāļāļāļāļāļāļāļāļāļāļāļāļāļāļāļāļāļāļāļāļāļāļāļāļāļāļāļāļāļāļāļāļāļāļāļĩāđāļģāđāļāļāļŠāđāļ§āļāļŠāļāļļāļāļĢāđāļēāļāļāļēāļĒ āđāļĢāļēāļ·āļāđāđāļĄāđāļāđāđāļāļāļļāļāļĢāļđāļāđāļāļĢāļąāđāļāļāļ·āđāļ āļāļąāđāļāļāļēāļĢāļąāđāļāļāļēāļ āļāđāļāļāļēāļĢāļāļāļāļēāļĢāļāļāļāļēāļĢāļēāļĢāļēāļĢāļēāļĢāļēāļĢāļēāļĢāļēāļĢāļēāļĢāļīāļāļāļāļāļāļāļāļāļāļāļāļāļāļāļāļāļāļāļāļāļāļāļāļāļāļāļāļāļāļāļāļāļāļArtilāļąāđāļāļāļĢāļ°āđāļŠāđāđāļē āđāļĨāđāļ§āļĒāļąāļāļāļīāđāļāļŠāļīāļāļđāļĨāļĨāļāļ§āļąāļāđāļĄāđāļāđāļ§āļąāļāļāļāļēāļāļāđāļģāļāļ·āđāļĄāļŦāļĢāļ·āļāđāļĄāļĩāļāđāļģāļāļēāļāđāļĨāđāđāļĨāđāļēāđāļŠāļāļāļŠāļĄāļĄāļŠāļĄāļĄāļŠāļĄāļĄāļŠāļĄāļŠāļĄāļŠāļĄāļŠāļĄāļŠāļ§āļĄāļĄāļĄāļĄāļŠāļĄāļĄāļŠāļĄāļĄāļĄāļēāļāļĄāļĄāļēāļāļĄāļēāļāļĄāļŠāļĄāļŠāļĄāļŠāļĄāļŠāļĄāļĄāļāļąāļĄāļĒ āļīāđāļāļāļāļāļāđāļāļąāļāļāļąāđāļāđāļĢāļēāļāļāđāļāļāļāđāļāļĄāļīāļāļāļāļĄāļēāļāđāļāđāļĄāđāļāđāđāļĨāļ°āļāļāļāļāļļāļāļĩāđāđāļāđāļāļāļđāļĨāļāļĩāļ§āļī?
āđāļĄāļ·āđāļāļāļąāđāļāļ§āļēāļīāļāļāļąāļāļāļĩāđāļāļāđāļāļ§āļēāļāļĩāđāļāļđāđāļĄāđāļāđāļĩāļāļ§āļēāļĄāļĩāļāļ§āļēāļĄāļāļĨāđāļĄ āļēāļāļāļ·āđāļāļāļĢāļ°āļāļļāļāļāļāļāļāļĢāļāļŠāļāļāļāļāļĄāļāļāļĨāļāļĩāļ§āļī38 ArtilāļĢāļ°āļāļēāļāđāļē 25 āļāļ·āļāļāļēāļĢāļĄāļĩāļāļ§āļēāļĄāļāļāļąāļĄāļāļāļēāļāļ§āđāļēāļāļ§āđāļēāđāļāļāļŠāļĩāļāļēāļāļēāļĢāļēāļĢāļēāļāļēāļĢāļēāļĢāļēāļĢāļēāļĢāļēāļĢāļēāļāļēāļāļēāļĢāļēāļĢāļēāļĢāļēāļĢāļēāļāļēāļĢāļēāļĢāļēāļĢāļēāļĢāļēāļĢāļēāļĢāļēāļĢāļāļąāļĄāļđāļāđāļāļāļļāļāļāļēāļĢāļĒāđ āļāđāļāļŠāļīāđāļĄāļĩāļāļĢāļ°āļāļļāđāļāđāļāļāļĢāļđāļāļēāļāļēāļĢāļĒāđ āļāđāļāļŠāļīāđāļāļāļāļāļāļĩāđāđāļĢāļēāđāļāđāļāđāđāļāļĢāļąāļāļāļĢāļēāļāļąāļāļŠāļąāļāļŠāļ·āļĄāđāļēāļāļāļĄāļāļĄāđāļēāļāļāļĄāđāļēāļĢāļēāļĢāļēāļĢāļēāļĢāļēāļĢāļēāļĢāļēāļĢāļēāļĢāļēāļĢāļēāļĢāļēāļĢāļēāļĢāļēāļĢāļēāļĢāļēāļĢāļēāļĢāļēāļĢ Oranye āļāļģāļĄāļēāļŦāļēāļāļīāļ āđāļĨāļ°āļāļāļąāļāļđāļāđāļāļĢāļĄāļāļēāļāļŦāļēāļāđāļĄāđāđāļāđāļāļĒāļđāđāļāļĨāđāđāļĄāđāļāđāļĨāļāļĒāļāļĢāļ°āļāļāļāļāļēāļāļāļĢāļēāļāļāļāđāđāļāļāđāđāļāļēāļāļāļāļāļāļāļāļāļāđāļĄāļāļāļāļāđāļĄāļāļāđāļāđāļāđāļāđāļāđāļĄāļāļāđāļāđāļāđāļĄāļāđāļĄāļāđāļĄāļāđāļĄāļāđāļāđāļĄāļāđāļĄāđāļāđāļģāđāļāđāļāđāļēāļĒ āļīāļāđāļāļāļāļĢāļ°āđāļŠāļāļĨāļąāļāļēāļāļŦāļēāļāļĄāļĩāļŠāļ°āļāļēāļāđāļāļ·āđāļāļĄāļīāļāļĒāļąāļāļāđāļāļĄāđāļāļĄāđāļāđāļāđāļēāļĒ
āļ§āļąāļāļĨāļāļĒāļāļĢāļ°āļāļ āļāļĩāļāļāļąāļĒāļŦāļāđāļāļāļ·āļē āļ§āļąāļāđāļŠāļāļāļāļ§āļēāļĄāļāļāļąāļāļđāļāđāļāļĢāļĄāļāļēāļāļāļēāļĢāđāļŠāļāļāļāļ§āļēāļĄāļāļāļąāļāļąāđāļ āļāļāļāļēāļĄāđāļĄāļē
âāļāļđāļĄāļŠāļąāļāļļāļĢāļīāļŠāļēāļāļąāļ āļāļāļąāļ āļāļāļąāļĄāļđāļāļāđāļ§āļāļīāļāļēâ āļāļ§āļēāļĄāļāļāļąāļāļđāđāļāļāļāļ·āđāļāļēāļāļāļāļāļāļāļāļāļĩāđāļāļ·āļāļāļāļāļļāļāļŠāļĄāđāļāļĢāļēāļĢāļēāļĢāļēāļĢāļēāļĢāļēāļĢāļēāļĢāļēāļĢāļēāļĢāļēāļĢāļēāļĢāļēāļĢāļēāļĢāļēāļĢāļēāļĢāļēāļĢāļēāļĢāļēāļĢāļēāļĢāļēāļĢāļēāļĢāļēāļĢāļēāļĢāļēāļĢāļēāļĢāļēāļĢāļēāļĢāļŠāđāļāļ§) āļāđāļāđāđāļāđāļāļŠāļģāļāļ§āļāļ§āļāļāđāļāļĄāļēāļāļŦāđāđāļāđāļĢāļēāļ°āļĄāļēāļāļāđāļāļ§āđāļē
âāļāļīāļĄāļīāļāļāļąāļ āļŠāļēāļļāļĢāļđāļāļēāļāļąāļ āļāļāļąāļāļđāļāļāđāļ§āļāļīāļāļēâ āļāļ§āļēāļĄāļāļāļąāļāļđāđāļāļāđāļāļĢāļ·āđāļāļāļŦāļĄāļēāļĒāļāļāļāļāļāļāļāļāļāļēāļĄāļāļāļąāļĒāļīāļĄāļēāļŠāļđāļĩāļ§āļĩāļīāļāļĩāļ§āļĩāļ§āļĩāļ§āļĩāļ§āļĩāļ§āļĩāļ§āļĩāļ§āļĩāļ§āļĩāļ§āļĩāļ§āļĩāļ§āļĩāļ§āļĩāļ§āļĩāļ§āļĩāļ§āļĩāļ§āļĩāļ§āļĩāļ§āļēāļāļīāļāļīāļāļīāļāļīāļ
[1] Dan [1], [1]
22 āļ
āđāļāļĒāļīāļāļāļĩāļ·āļŦāđāđāļāļĢāđ






























