Einmal in der Buddha-Ära sagte Buddha zu dem jungen Mann, der in Tränen kam, um ihn zu bitten, ein Ritual durchzuführen, um den Geist seines Vaters in den Himmel zu senden.

Als Antwort sagte der Buddha: „Dein Vater ist tot. Was kann ich tun?“

Seine Worte geben eine große Lektion; als er lebte, warum strebte er nicht nach Güte und hörte auf, eine Sünde zu begehen? Wofür hat er noch in der Welt ausgegeben? Warum braucht er jetzt das Ritual, nachdem er tot ist?

Die Menschen führen oft ein unvorsichtiges Leben, schwelgen sich in Freuden, gelockt von der Illusion, ohne auf Buddhas Lehren zu achten, die darin bestehen, die fünf Gebote zu halten, gute Taten zu tun und den Geist zu reinigen.

Abseits von sündigen Handlungen zu bleiben, bedeutet nicht, mehr Karma zu sich selbst hinzuzufügen.

Üben Vipassana-Meditation ist es, den Geist von Beschwerden zu befreien.

Frei vom Kreislauf der Geburt, des Alters, der Krankheit und des Todes.

Sehen Sie die unvermeidliche Wahrheit nicht als Fiktion

Denn wir sind diejenigen, die der Wahrheit gegenüberstehen.

Angenommen...

Eines Tages kommt Krankheit, mit ihm bringt den Schmerz

Eines Tages kommt der Verlust des geliebten Menschen, tot oder lebendig.

Eines Tages wird Erfolg zum Scheitern.

Eines Tages verschwinden Glück und Lob.

Eines Tages entführt uns der Tod aus dieser Welt.

Was auch immer Sie festhalten, selbst eine einzige Münze, kann nicht genommen werden.

Aber... Das soll keine Fiktion sein.

Es ist eine wahre Geschichte, die die Vergänglichkeit aller Dinge offenbart.

Deshalb solltest du nach Dhamma Praxis streben,

Um Weisheit im Umgang mit allen Leiden zu gewinnen,

An dem Tag, an dem alle fiktiven Wahrheiten

Werden Sie die Wahrheit.

Meister Acharavadee Wongsakon

8. August 2018

Übersetzt von Nilobon Waiyaworn.

„เรื่องสมมตี“

ครั้งหน์่งานสมัยพุทกาพระพุทเจ้าได้ทรงตรัสกับชายหนุ่มที่ร้องไห้าเข้าเข้าเข้าพรีบรมมาสดา ห้ทรงส่าาีีีีีีีีีีีีีีีีีีีิีีีีีีีีีีีีีีีีีีีีีีีีีีีีีีีีีีีีีีีีงวิเขาที่ตองเขาที่ตายแล้วนห้ไปสบ่สวรรค์

พระพุท์ทรงค์ทรงตรัสว่า „บิดาของเมอตายไปแล้ง ตะาคตจะช่วยอะไรได์“

คำตรัสนี้าห้อคิดมากว่า ตอนมีชีวิตอยทำไมม่ขวายทำควายทำความดยุดทำบาเวลาเวลาเวลาที่มีอยบนี้ไปทีอะไะไไะไไไไไะพอตายแล้วทำไมต้องมาทำพิวีส่งวิะาย

คนเรามักจ้ชีวิตอยจ่ด้วยความประมาหลงเพลินติดสุง หลงไปตามวิีมายา

โดยไม่าห้ความสำคักับคำสอนของพระพุทเจ้า อันมีการรัการัการัการทำความดย และชำระจิตห้บริสุท์จากเเเเเเเเเเเเ

การหยุดทำบาคือการไม่เพิ่มวิบากับตัวเอง

และการะการวนา คือการปลดปล่อยจิตห้นทุกข์

พ้นจาการเวียนจมนวงจรการเกิย เจัตาย

อย่าเหนเรื่องจริงที่ไม่มีครหนีพ้น เปนเพียงเรื่องสมมตี

เพราะเราเองคืองจ้ที่ต้องเมชิกับความจริงนั้น

อาจารย์อัจ์ราวดะวง์สก์สก์

8 สิงหาคะ2561