Lassen Sie uns von Meister Acharavadee Wongsakon sprechen

Bilder und Zitate
March 11, 2020
„Der Ursprung des Schicksals“
March 11, 2020

Lassen Sie uns von Meister Acharavadee Wongsakon sprechen

(Thai Version finden Sie unten)

F: Was ist der Grund, warum Dhamma nicht angenehm macht oder wie können wir mehr von Dhamma hören?

A: Grundsätzlich gibt es zwei Gründe.

Der erste Grund ist, dass Menschen eine Wand in ihrem Herzen schaffen und ihren Geist nicht für Dhamma öffnen.

Zweitens stellt sich die Person, die Dhamma liefert, nicht in das Herz der Zuhörer. Das ist, dass er seine Methode nicht verbessert, um Dhamma so zu präsentieren, wie es die Seele der Zuhörer erreichen kann.

Also, wenn die Zuhörer die Wand erstellen und die Befreier ihre Methode nicht verbessern, um zu präsentieren, ist Dhamma nicht angenehm. Aber tatsächlich ist Dhamma sehr interessant, da es das ist, was wir alle in unserem täglichen Leben gegenüberstehen. Daher ist es wichtig, dass beide Seiten auf halbem Weg treffen oder sich auf dem mittleren Weg befinden.

Die Anwendung von Technologien zur Erreichung von Dhamma sollte berücksichtigt werden, weil es der Fall ist, dass wir neue Generationen anstreben. Einige Konservative stimmen möglicherweise nicht zu, dass Meditationspraktiker auf Facebook sind. Bei Dhamma geht es nicht immer darum, im Dschungel zu leben. Heute verbinden sich die Menschen mit Social-Media-Plattformen, und in dieser Hinsicht ist es wichtig, Techniken zu verbessern, indem sie diese Plattformen nutzen, um Dhamma an die Menschen dort draußen zu liefern. Dann wird Dhamma langsam in die Herzen der Menschen gelangen. Es ist gegenseitiges Verständnis miteinander.

F: Wenn jemand Meditation üben möchte, wie kann er damit beginnen?

A: Der beste Weg zu beginnen ist, gute Inspiration zu finden, wie zum Beispiel das Lesen von Dharma-Büchern und die Annäherung an eine Gruppe von Freunden, die bereits studiert oder meditiert haben.

Versuchen Sie, ihre Herangehensweise in Betracht zu ziehen, aber gehen Sie nicht tief hinein.

Wenn Sie mit sorgfältiger und guter Argumentation nachdenken und feststellen, dass nichts gegen Buddhas Lehren geht, dann müssen Sie es ausprobieren, und es muss einen Lehrer geben, der Sie lehrt.

Viele Leute konnten keine Fortschritte finden und verschwendeten ihre Zeit aufgrund des Mangels des Lehrers, um sie zu führen. Dhamma ist sehr hoch, sehr tief, und es ist nicht zum Spielen herum, nicht nur kommen, um zu sitzen und versuchen ein wenig. Der ganze Geist ist Dhamma. Es trägt all das Karma, das wir getan haben. Karma ist nicht unser Freund.

Wir alle warten darauf, die Folgen des Karmas zu erhalten. Wenn du also Karma und Leiden entkommen willst, musst du meditieren, denn wenn du es nicht tust und nur aus dem Lesen lernst, wirst du nirgendwohin gehen.

Sie werden eine Person, die viel liest und viel zuhört. Dann werden Sie süchtig nach Lesen und vermasselt mit allen Informationen, die Sie lesen. Ihr werdet keinen Fortschritt finden können und eure Zeit in einem anderen Leben oder in vielen Leben verschwenden, weil ihr vom weltlichen Leben besessen seid, von eurem Ziel verloren seid und immer wieder wiedergeboren werdet, nur um eure Wünsche zu befriedigen oder von Kilesa (Verunreinigungen im Sinn) getäuscht werdet. Wenn Sie einmal geübt und noch nie so Frieden erlebt haben, denken Sie, dass es der richtige Weg ist, dann müssen Sie ernsthaft üben. Denn wenn du es nicht tust, wirst du nicht weiter voranschreiten. Menschen, die Erfolg haben, geben ihr ganzes Herz und alles. Menschen, die einfach weiter reden und denken, können dem Leid nicht entkommen. Das Leben ist da, um zu handeln, nicht nur zurücklehnen und erinnern.

Quelle: Kolumne „Let's Talk“, 5000s Magazine, Vol. 1

Übersetzung: Lalidpat Audomruk, Supravee Veerapala

าน: สาเหตุดที่ที่ทวลา ห้ง รรมะไม่สนุี หรือฟังอย่างไฮงจะเข้าปนรรมะมากข้นคนคี ้นคี

ตอบ: จริง มีสองประเด์น ประเด์นแรกที่ไม่สนุกเพราะคนที่ได้เสพรรมนั้นได้ตั้งกกาแพงกั้นตัวเอง ไมิมดดจยอยอยอยอยอยออออยออออออยอออออยอยออยอออออออง รัับ ประการที่สองจ้ที่เเเยแklamare ่งรรมไม่นม่นาตัวเองห้เข้าไปอยจ่นจของม่มมีการปรับบปรุงวิีสารนาเเเเาเาเเเเเเเเเเเเน่งที่นั้นั้นั่งที่ฟังตั้งกเกาแพง ขะที่งที่งที่ายทอดกไม่ปรับปรับปรุงวิีการมะจงไม่สนุท้ที่จริง รรมะนั้นสนสนุกมาและสนุกนแบที่ตีกินเข้าไปนหัวจเลยทีเดียทียเพราะรรมะเปนสิ่งที่เราปราปรบเจอทัน ทัน ทัน ้งสองม่ายจงควรต้องพบกันคร์่งทาง คื้มัชิมาปทา เราเราอยากจะ่ายากจะ่ายทอด์รมะห้กับคนยุคหม่ เราต้องไม่ปิิิิิิิิิิิิิิิินเสเทคโนโลยันักปิบัติวิปัสสนากรรรมว่า นักรมว่า นักปิบับราว่า นักล่าวว่า นักปิบัติอะไรเเเเเเเเเเเเเเเเเเเเเเเเเเเเเเเเเเเเเเเเเเเเเเเเเเเเเเเเเเเเเเเเเเเเเเเเเเเว่ าเขาปิดกั้นตัวเอง เขาคิดว่าการปิบัติรรมนั้นคงต้องอยป่าเงียบสงียบสงันเมื่อคนที่เราต้อรสารอยากากนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนเขาได้รับที่เขารมะเปนคนาช้โเชียลเน์เวิร์เวรปรับวิวีนำเสนอมจลข่าวสารารนรปแบบที่เขารับบได้าห้มีคีคีนีนีนีีนีนีนีีนีนีนีีีีีีนีนีนีนีนีนีนีนีนีนีนีนีนีนีนีนีีวามทันสมัยแล้ว์รรมะจะค่อยกางด้วยการเข้าไปนไปนนการปิดช่องว่างด้วยการเข้าจโลกันและกัน

างไรคนที่อยากปิบัติฮรรมบ้าง จะมีวิีเริ่มต้นอย่างไรคง

ตอบ: การเริ่มต้นที่ดีที่สุดคือเริ่มจาการหาแรงบันดาลจดา เช่น การอ่านหนังสือเข้ารเข้าหากลุ่มกัมมลยาวยาาาาาาาาเยาาาเยาเเเยาาาาาาเเเเเเเเเเเเเเเเเเเเเเเเเเเเเเเเเิตรที่งไลาหรือปริบัติ์รรมอยจ่แล้ง องพิจาราแนวทางของเขาดเขาดย่าเพิ่งกระโจนลงไเมื่อคิดพาราด้วยเหตตตตตตตหตหตตและะลแล้วคิดว่าดว่าดัม่มีอะไรขัดกับคำสอนของพระพุท์องลงมือทดลองมีครบาครบาจารย์ไปบัตาากับท่่าาาาเเเเเท่าน คนเสียเวลาทดลองเองนี้มีเยอะแล้วเสียเวลาจริง เพราะขาดคนชี้ทาง หามก้าวหน้าวหน้าวหน้าเลย รมนี้สรงมาาาาาาเาาาาเาเเาเาเเเเเาเเเเเเาเเเเเเเเเเเเเเเเเเเเเเเเเเเเเเเเไม่กล้ำมาไม่าช่ของเล่น ไม่เรื่องมานั่งมานั่งลองน่อย เพราะจิตทั้งดวงดวงนี่คือกรรมและสังขารี่เเราแาแารารารารีารี่รารีเรารารารารี่รีเรีารีารารี่รารี่รีเรารารารีบกไว้ทั้งสิ้น เขาไม่เล่นกับเราด้วย เขาลักดันและรอเวลาส่งมลตลอดังนั้นหากอยากพ้นกรี้นทุกข์ ต์ องลงมือปเบัตเพราะหากไม่ลงมือปิบัตวแต่อ่านอย่างเดีย์ กจะไปไม่งไหน จะกลายเปนคนติดตารา อ่านมากากากากนังมาเอาเรื่องนั้นมาโยงเรื่องนี้ยุ่งไปหมง หาความเจริก้าวหน้าน้าน้าน้าเลย เวลาชีวิตไปอีกชาตหรือออีกหลาย ชาติเพราะมัวแต่หลงชีวิย หลงเป้าหมาย ตายแล้วกต้องกลับมาวนเกิวนแก่ วนบ้าหาเงินรับนกิเลสตา หาอยจ่นั่น หากเมื่อไปปปิบัติแล้วจมันรับไดิด้พบความสงบระงับอย่างนี้มาก่อน คิดว่าคือแนวทางทางทาทาส่งเต้องเต้องลุยเลย เพราะหากไม่ลุย กไม่ลุย กไปต่อไม่ได้อีกเหมือนกัน คนจะสำเรจไดวจต้องเตร้อยกเเตเเเเเเเเเเเเเเเเเเเเเเเเเเเเเเเเเเเเเเเเเเเเเเเเเเเเเเเเเเเเเเเเคนมที่ คนมัวแต่พจดกับเพ้นทุกข์ไม่ไม่ไดวิตมีไว้ลุย ไม่ได้ม่ได้มีไว้นั่งรำพัน งรำพัน

ที่มา: จากคอลัมน์ Lassen Sie uns reden นิตย

The Buddhist News

FREE
VIEW