โดย อาจารย์อัชรวดี วงศ์สกล์

(กรุณาดูเวอร์ชั่นภาษาไทยด้านล่าง)

ข้าพเจ้าได้รับคำถามในประเด็นที่น่าสนใจและเห็นว่าควรเขียนเป็นความคิดที่ชัดเจน เพราะในสังคมธรรมะประชาชนจะนำไปสู่ความหวาดกลัวของกรรมและมันจะกลายเป็นมนุษย์ทุกคนเพื่อตัวเอง พวกเขามีแนวโน้มที่จะละทิ้งหน้าที่ของตนและการกระทำที่เหมาะสม

นักเรียนของฉันถามฉันว่าในขณะที่เธอติดอยู่ในงานของเธอ แต่มีคนกระตุ้นให้เธอช่วยเขาก่อนที่เธอคิดว่ามันไม่ได้เป็นเวลาที่เหมาะสมและว่ามันไม่ถูกต้องและดังนั้นจึงบอกว่าเธอจะต้องเสร็จสิ้นการทำงานของเธอเป็นครั้งแรกและจากนั้นเธอก็จะช่วยให้เขาจากนั้นเธอก็ถูกกระตุ้นอีกครั้งไปยังจุดที่เธอต้องช่วย แต่ด้วยใจไม่พอใจคำถามคือสิ่งที่เธอทำถูกต้องหรือไม่?

ถ้าเป็นคุณ คุณจะคิดยังไง?

คำตอบของฉันคือ “ความถูกต้องเป็นที่สูงที่สุดในกฎของโลก แต่ความเมตตาอยู่เหนือทุกสิ่งทุกอย่าง”

ผู้ที่มีใจบริสุทธิ์สามารถเมตตาได้ทั้งเพื่อนและศัตรู ทั้งผู้กระทำและผู้ตกเป็นเหยื่อถ้าคุณได้ฝึกความคิดของคุณ, คุณจะมีความเห็นอกเห็นใจที่จะใช้เวลาเพื่อช่วยเขา.แต่ก่อนที่จะช่วย คุณต้องอธิบายให้เขาฟัง ว่าคราวนี้ไม่ใช่เวลาที่เหมาะสมแต่การเห็นเขาในปัญหา คุณจะช่วยด้วยความเห็นอกเห็นใจ

คำถามก็คือว่าเมื่อเราเห็นพฤติกรรมที่ไม่ถูกต้องในสังคมและมันมีการแพร่กระจายอยู่แล้วในสื่อสังคมเราควรวิพากษ์วิจารณ์เพื่อความชอบธรรมในสังคม?คำตอบจากคนที่ถูกถามคือใครก็ตามที่ต้องการจะทำและพูดอะไรก็เป็นกรรมของเขา แต่ถ้าเราวิพากษ์วิจารณ์หรือบิดเบือนเขานั่นคือกรรมของเรา

ในความเป็นจริงมีรายละเอียดที่น่าสนใจในคำตอบทั้งที่ถูกต้องและไม่ถูกต้องแต่มีบางคนนำคำตอบนี้มาให้ฉันอีกครั้ง ในขณะที่เขามีข้อสงสัยและความขัดแย้งในหัวใจของเขาดังนั้นผมอยากจะแบ่งปันมุมมองของฉันว่าเมื่อคนเห็นพฤติกรรมที่ไม่เหมาะสมของคนอื่น ๆ ในสังคมแล้วพวกเขาตอบสนองเพื่อรักษาความชอบธรรมก็ถือว่าเหมาะสมมิฉะนั้นก็จะประมาท

คำว่า “ปล่อย” และ “ประมาท” ถูกใช้ในทางที่ผิดเสมอหลายคนไม่ชัดเจนในความหมายของจิตใจที่ไม่ได้แนบมาแล้วมันจะนำไปสู่ความประมาทความคิดเห็นใด ๆ เกี่ยวกับสื่อสังคมหรือรูปแบบอื่น ๆ สามารถแสดง แต่ต้องได้รับการพิจารณาอย่างรอบคอบ.อย่าทำตามแนวโน้มทางสังคมอย่าปล่อยให้จิตใจของคุณลำเอียงเพียงจำไว้ว่ามันเป็นเพียงสำหรับการรักษาความชอบธรรม.ถ้าเรายึดหลักการ ว่าใครก็ตามที่ทำทุกอย่างเกี่ยวกับเขา เราก็แค่ต้องสนใจเรื่องของเรา สังคมก็ไม่สามารถอยู่รอดรู้ว่าสิ่งที่ถูกต้องหรือผิดขึ้นอยู่กับพื้นฐานของศีลธรรมและจริยธรรม, เราต้องสนับสนุนผู้กระทำดีและช่วยหยุดและแก้ไขพฤติกรรมที่ไม่ถูกต้อง, ไม่เพียง แต่ลอยตาม.

โลกยังคงได้รับเลวร้ายลงเพราะความประมาทคนไม่กล้าพอที่จะทำสิ่งที่ถูกต้อง และกลัวกรรมที่ไม่ดี แต่พวกเขาไม่สามารถแม้แต่จะรักษาศีลห้า.คำกล่าวที่ว่า “ทุกคนสำหรับตัวเองเราเพียงแค่ดูแลตัวเอง” ต้องได้รับการพิจารณาอย่างรอบคอบเพราะมีทั้งความจริงและหลอกลวงมีประโยชน์และเป็นอันตรายพวกเขาจะต้องเข้าใจอย่างชัดเจนว่ามันเป็นเรื่องของการฝึกจิตใจ, ไม่ให้เพิ่มรสชาติมากขึ้น.เราสามารถช่วยรักษาความชอบธรรมและแก้ปัญหาเพื่อการอยู่ร่วมกันอย่างสงบสุขในสังคมในเวลาเดียวกันเราจะมีโอกาสสร้างบุญและแก้ไขปมในใจของเรา

อาจารย์อัชรวดี วงศ์สกล์

ที่มา: เลือกจากการสอนของท่านอาจารย์ “ทุกคนสำหรับตัวเอง ทุกกรรมสำหรับตัวเอง... แล้วเราจะมีชีวิตอยู่ได้อย่างไร?”, 14 มกราคม 2016

อ้าง

ถ้าเรายึดหลักการ ว่าใครก็ตามที่ทำทุกอย่างเกี่ยวกับเขา เราก็แค่ต้องสนใจเรื่องของเรา สังคมก็ไม่สามารถอยู่รอดรู้ว่าสิ่งที่ถูกต้องหรือผิดขึ้นอยู่กับพื้นฐานของศีลธรรมและจริยธรรม, เราต้องสนับสนุนผู้กระทำดีและช่วยหยุดและแก้ไขพฤติกรรมที่ไม่ถูกต้อง, ไม่เพียง แต่ลอยตาม.

แปลโดย นิโลบอน ไวยาแวร

“ตัวใครมันมัน Gaใคร่... ถูกกันอย่างไร?”

อาจารย์ใหม่ได้รับในระทบบบบุ และสมควรที่จะนำมาเขียนเป็นข้อหาพิเศษในการแก้แค้น แห่งชุมชน hahahahahah

มีประกันถามว่า มีตนตนเป็นกำลังติดมันอยู่ มีคนมาหนึ่ง คายณั้นคาถ่างให้ช่วยงาน่อน ศิวิวัฒน์ ศิษย์เก่า ศิษย์เก่า

ลองตอบดูสิว่า มีเป็นมีไอดียังไง

คำกล่าวของอาจารย์คือ “ความสุขสุดศิลป์”

รับสินชจจจจ-แจ้งความชำระเบี้ยประกันความชำระเบี้ยประกันความชำระเบี้ยประกันความชำระเบี้ยประกันความชำระเบี้ยประกันความชำระเบี้ยประกันความชำระเบี้ยประกันความชำระเบี้ยประกันการเสียเงิน

อีกกรณีหนึ่ง ก็คือ เป็นใหม่เมื่อเมื่อตอน ตอน เห็นเห็นในฤดู และเผยทางในดินลัยแล้ว เราถึงต้อง ไปเป็น

อันเดียวคือ การตอบแบบไม่มีรายละเอียดทั้งที่ Nolmrอยู่ในนั้น มีวิธีแก้มาแก้แก้แก้แก้วจีบ และIในใจ อาจารย์เลยจะขอเสนอในดวงดวงดวงดวงดวงดวงดวงดวงดวงดวงดวงใจ

คำว่า “ปล่อยวางกับ ปล่อยปละะะละเลย” สิ่งที่คนไปอยู่ตลอดปี คือแยกไม่ปล่อยปล่อยวางจิตติดใจ แต่เรื่องก็ไปไม่ประนีประนูยงและอคติ ทำด้วยที่ มีหนามธรรมธรรมธรรมธรรม์ในข้อที่ 1 หลักว่า ใครก็สนใจเรื่องความประพฤติตนเอง...

ที่โลกร้อยของเวรกรรม, ก็ปล่อยปละละเลย ไม่กล้าทำทำมัน และสิ่งที่ไม่ซ้ำกันคือสิ่งที่ไม่ซ้ำกัน, แต่ระวัง-ระวัง-ระวัง-ระวัง-ระวัง-ระวัง-ระวัง-ระวัง-ระวัง-ระวัง-ระวัง-ระวัง-ระวัง-ระวัง-ระวัง-ระวัง-ของเวรกรรมต ไม่ไปสอดสังข์์์์์การแต่งต่อ

อาจารย์วดี วงศ์คล

ที่มา: มือจากคำสอน “ตัวใครตัวมัน GNE ใคร่... แล้วจะอยู่กันอย่างไร?”14, 2559

คำโควต

PIEหลักว่า ใครก็สนใจเรื่องความประพฤติตนเอง ตนเอง ตนเอง ตนเอง ตนเอง ตนเอง ตนเอง ตนเอง ตนเอง ตนเอง ตนเอง ตนเอง ตนเอง ตนเอง ตนเอง ตนเอง ตนเอง ตนเอง ตนเอง ตนเอง ตนเอง ตนเอง